Five in a lot more ways.

Ja! En het is enorm lang geleden dat ikzelf nog iets heb neergepend voor deze blog. Hetgeen me dus altijd overkomt. Je begint ermee en het loopt vlot en dan verlies je het volledig uit het oog. Jammer wel.
Zeker omdat er in tussentijd al heel wat dingen zich hebben afgespeeld, een deel ervan kon je zelfs ervaren via blogposts. New York City bijvoorbeeld.

New York, New York

Het was te kort. Dat kan ik je nu al meegeven. Hetgeen je daar te verwerken krijgt door die twee kleine kijkgaten, is niet bij te houden en dat heb ik gemerkt. Het meerendeel wat ik er heb gezien en ervaren als goed ben ik waarschijnlijk ook al vergeten. Waar ik nog zei “Wow! Dit vergeet ik zeker niet!” kan ik me nu dus niet meer herinneren.

Times Square – February 2008

Los daarvan is het een prachtige stad. Je moet er wel voor zijn, want het is rush-all-day-long, maar het gaat vlot, je wordt meegevoerd door de meute.
Wat me opviel aan deze stad is dat ze enorm proper is voor het aantal inwoners dat ze heeft, de omvang en de drukte. Bizar! Maar als je er écht op let merk je ook wel goed dat de NYC’ers er toch wel aandacht aan besteden.

View from the Empire State Building – February 2008

Misschien dat ik later in een blogpost nog heel wat meer uitleg geef over NYC, maar het is zoveel, je zou je interesse dusdanig verliezen omdat het langdradig wordt.

Wat ik je kan vertellen is dat ik niet in het MoMA ben geraakt, wegens omstandigheden. Tijdsgebrek en een enorme lange rij.

Line of people waiting to enter the Museum of Modern Art – February 2008

Dingen die me opvielen? NYC in het algemeen, prachtig en toch nog zó waakzaam voor terrorisme. Er wordt elke week op dezelfde dag en hetzelfde tijdstip een oefening gedaan waarbij alle politiekorpsen van NYC naar het hoofdkwartier op Times Square moeten rijden, zo kijken ze hoe snel de agenten er geraken en hoe dit kan verbeteren, je weet maar nooit…
De enige tegenvaller: Central Park. Misschien kwam het nog door de winter, maar het was een kaal park, dat gescheiden wordt door de openbare weg en dat vind ik enorm jammer. Bij mij wekte het een gevoel op als ‘Een park om maar een park te hebben’. Groot, schaatsbaan, vijver, bomen. Van het park moet je dus al zeker niet achterover vallen.

Val dan maar achterover van al de rest.