Five in a lot more ways.

To resign! Aftreden.
af·tre·den (onovergankelijk werkwoord; trad af, is afgetreden)
zijn ambt of functie neerleggen

Soms doe je zulke dingen dus. Hopelijk niet té vaak. Nooit meer zelfs hoop ik.

Vandaag moest. Vrijdagmorgen, 25 april des jare 2008. Het moest vandaag gebeuren, en om 11 uur was het dan zover: “Ik heb nu tijd”, zei m’n baas.

Het hek is van de dam. Ik nam ontslag.
Waanzinnig gek?

Niet echt, ik was het er beu, heb een andere job die mij meer zal liggen en volop zal aansluiten bij mijn studies. Perfect dus!

Ik zat met een opzeg van zes weken, maar daar heeft m’n baas zeker al twee weken af kunnen krijgen.  Misschien iets later nog meer maar dat hangt allemaal af hoe snel mijn opvolger ingewerkt zal zijn. Het is niet leuk om je harde werk achter te laten, maar ik moet het doen, voor mezelf! En ik zal daar vast evengrote bergen verzetten! Al dan niet grotere! Want ik hoop mijn plekje in dat bedrijf te vinden.

Leuven. Junior Accountant. Het klinkt wel!

“Goeiemorgen, Mr. Bienkens. Jij bent de Junior Accountant neem ik aan?”

Ik ben verzot op zakelijke aansprekingen met veel prietpraat rond! Dolletjes gewoon. Droge vergaderingen, droge humor. Allemaal mijn ding! Maar omdat ik een boekhouder zal zijn wilt het niet zeggen dat ik niet kan genieten van een platte mop, een platte opmerking of natte dingen (voor interpretatie vatbaar, zeker weten!)

Maar zakelijkheid, prietpraat, egoboosting. Alles dat hoort bij een job als degene die ik nu zal betreden. Het is gewoon ‘part of the job’!
Wat ik precies ga doen, ga ik nog niet aan iemand zijn neus hangen, maar dat komt nog wel. Ik wil me nu focussen op mijn carrière.

26 mei des jare 2008. Maandag. Dat zou – vanaf nu gezien – de eerste dag zijn dat ik als Junior Accountant aantreed.
Wens me alvast veel succes. Ik apprecieer het enorm!

Je steeds blijvend bloggende Vijf.