Five in a lot more ways.


Over liegende mannen en zonneschijn.
vrijdag, 9 mei 2008, 2300000017
Ingedeeld onder: Entertainment, Five it all | Tags: , , , , ,

Liegende mannen. “Waarom liegen mannen?”, vroeg ze aan mij.
“Weeel…”, en meer kwam er even niet uit. Ze overviel me met deze vraag en genietend van mijn bier dacht ik even diep na.

“Mannen liegen als ze heel graag iets willen wat hun vrouw of vriendin niet leuk vindt”. Dát kwam eruit. Maar is dat dan altijd zo? Nee, ik dacht het niet. Ik heb ookal gelogen om andere redenen. Dingen waar ik mij achteraf beter bij voelde maar zeker ook dingen waar dat niet zo was.

“Zie je mij nog graag?”
- “Tuurlijk liefje…”

Dit is een pijnlijke. Je weet dat je liegt, dat het niets oplost en toch doe je het zo. Ik zie uberhaupt niet meer graag en ik weet ook niet meer hoe eraan te werken. Misschien ben ik zelfs te lui. Daar komt het dan ongeveer op neer.
Wordt het gezegd met een zucht, maar toch een opgewektere stem als de voorgaande willen we gewoon dat je het niet zo vaak vraagt of dat je gewoon enorm goed bent in het 100 meter zagen. Je bent nu al Olympisch kampioene.

“Ga je met je vrienden weg vanavond?”
- “Ja, we gaan gewoon gezellig iets drinken in het café, niet speciaal. Ik rij dus ik drink alvast zeker geen alcohol.”

Fantastisch is deze wel. Tuurlijk gaan we niet naar dat rustig, gezellig café. Stel je voor zeg, drie of vier mannen die naar een gezellig, rustig café gaan. Je zou voor minder denken dat we graag de chocoside of life zien.
Dus zo zit het dan al niet. Wat dan wel? Wel, we gaan gewoon op stap in een discotheek, een fuif, of een goor café waar jij zeker niet zou denken dat ik zou zitten. Jeetje zeg.
En dat ik zelf rij is geen referentie voor het niet drinken van alcoholische dranken. Waarschijnlijk kom ik bezopen thuis en lieg ik er morgen weer over tegen jou.
Leugentjes om bestwil. Zo noemen we het. Je moet niet helemaal alles van elkaar te weten, zeker? Hoe dan ook, het wordt vaak gedaan.

Als je vriendin of vrouw bemerkt dat je je iets té veel goed in de plooi wil leggen, gebeurt zeker en vast het volgende:

Ze kijkt eerst wat raar en onopvallend ongerust denkt ze. Maar we zien het wel.

“Waar ga je naartoe vanavond?”
- “Gewoon… Iets drinken met de collega’s van het werk.”
“Ah..”

Daar weet je al dat ze het niet leuk vindt.

- “Maak je maar geen zorgen. Het is gewoon even de mannen ondereen.”
“En je maakt je zo helemaal klaar?”
- “Ja, waarom niet? Het presenteert en het is een deftige zaak.”
“En die geur wat je op hebt, die heb je in jaren niet gebruikt, toen we elkaar leerden kennen deed je die vaak op.”
- “Zucht. Ja schat, maar nu moet ik écht door! Ik ben al te laat!”
“Ok dan…”

Blonde woman lying down

En zo laat je haar de hele avond werkelijk moederziel alleen. Niet alleen omdat je er niet bent, maar dit is een gezonde jaloezie langs haar kant die de kop opsteekt. Je bent haar die avond even helemaal kwijt hoor. Ze is zichzelf ook kwijt.
Dus.. Wij kunnen lekker uitgaan tot ’s ochtends!

En zo zijn er nog tal van voorbeelden, maar elke mens met gezond verstand kan dat wel vervolledigen.
Vrouwen. Ze zijn zo mooi meneer. Maar waarom passen ze dan niet beter bij ons? Soms is het werkelijk teveel… Achja, je houdt van vernieuwing.

En vernieuwing is met dit weer niet zo erg moeilijk. De Zon. Warm. Zonnebril. Polo of t-shirt. Tafel. Stoelen. Drank.
Daar heb je het, het ideale scenario. Een terras! Op een terras kan iedereen die wilt, flirten met elkaar. Zeker in deze temperaturen. Daarstraks was het dan ook zo.
Je zit op terras en geniet van je eeuwig heerlijke gouden drankje. God zij met ons. Bier kan smaken, dat is zo.

Je kijkt eerst verkennend rond met je zonnebril op en als je een mogelijk interessant vrouwelijk iemand hebt gezien, dan probeer je haar aandacht te trekken.

Tussendoor wil ik toch even zeggen dat dit vaak onbewust gebeurt, tot op een bepaald punt…

Als je haar aandacht hebt, stopt het meestal na een paar keer lachen naar elkaar en/of wat zwoele blikken uitwisselen.
Als je er verder op ingaat en zij ook, dan durft ze zich misschien wel wat meer van haar verrassende kant te laten zien. Bij een rokje of kleedje zal ze gegarandeerd:

Ofwel met de bandjes prullen;
subtiel over haar schoot wrijven zodat je haar mooie benen kan bewonderen (nog meer!);
een beetje met haar benen bewegen.

Er zijn er vast nog, maar dit zijn er enkele die ik vaak tegenkom, ze wilt je aandacht immers niet kwijt en het kan alle kanten op.
En dan ga je plots naar huis…
Dan heb je het wel gehad bij haar, ga daar maar van op aan. Mooi, je ego is weer gestreeld en je kan het mooie weekend in. Veel zon, hoge temperaturen en een heerlijk gestreeld ego en een ‘chill’ stemming.

Geniet ervan. Het is misschien de enige week dit jaar. We leven nog steeds in België!

Vloggende Bijf.



Say cheese!
zondag, 13 januari 2008, 000000043
Ingedeeld onder: Entertainment, Foto, Goodies, Media, New York | Tags: , , , , , , , , , , , ,

Jawel, heel zeker weten een heerlijk ding! Je kan er ongelofelijke dingen mee, maar ik wacht nog even tot ik het volledig tot zijn recht kan laten komen – hoogstwaarschijnlijk wordt dat New York.

Canon Digital Ixus 960 IS.

Het zegt je waarschijnlijk meer als ik gewoon digitale camera zeg! Wel, hier is ie! 

Canon Ixus 960 IS - front

Een mooi fototoestel met een groot LCD-scherm (2,5 inch – 6,35 centimeters ) – niet dat dat zo noodzakelijk is. 12.1 megapixels, 3.7 optische zoom – de digitale vernoem ik niet, want deze is toch geen kloot waard, sowieso.
Optical image stabilizer – zeer handig moet ik zeggen. Anti rode ogen, ik heb het getest. Het werkt geloof mij. De sterretjes zijn bijna weg.
Titanium behuizing, ik heb mijn tanden erin gezet en mijn uitneembaar gebit is al in bestelling!

Canon Ixus 960 IS - back
Welja, de achterkant is dus ook mooi ingedeed, het design heeft hij zeker en vast mee. De interface is zéér duidelijk. Simpele doch goed gestructureerde én uitgebreide menu’s. Overbodige geluidjes en thema’s maar niet alles kan dan ook zijn pluspunten hebben.
De bediening is ook met Touch Control Dial. Voor de leken is dat ‘met het vingertje erover wrijven zoals bij een iPod’. Juist.

New York komt traag dichter, té traag. Maar deze jongen zal alles voor mij vastleggen op een SD Card.

Mocht je meer willen weten over dit geweldige apparaatje, geef je ogen dan maar de kost op de Canon-pagina.

Uw fotograferende.


Beirut
vrijdag, 11 januari 2008, 2200000047
Ingedeeld onder: Cultuur, Entertainment, Media, Muziek, Video | Tags: , , , , , ,

Even totaal iets anders.

 Beiroet. Je kent het wel! Onze Belgische trots van het leger vertoeft er regelmatig dezer maanden.

Even totaal iets anders.

Beirut. Je kent ze waarschijnlijk niet. Deze geweldige band is – voor mij dan toch – de revelatie van 2007 maar vooral van het huidige jaar, 2008.
Liedjes als “Nantes” en “A Sunday Smile” doen me veel. Door het laatste ben ik zelfs enorm ontroerd geraakt op een gegeven moment. Verder geef ik geen details.

Beirut is vooral bekend om zijn leadsinger Zach Condon. 22 jaren jong en geboren in Santa Fe. Je zou voor minder.

We gaan hokjesdenken – vooral de algemene maatschappelijke sociale kring – en plaatst deze geweldige band in de genres Folk, World, Pop en Indie. Nu, tegenwoordig plaatsen ze elk goed nummer onder Indie. Ik noem dit geen Indie en al zeker geen Pop. Over die andere twee kan ik nog nadenken.
Het is geen gewone muziek. Met de Franse invloeden en bedrukte melodieën kan hij met deze twee nummers alvast beschrijven hoe ik mij voel.

Klef, zweterig, zielig, treurig, spontaan, zwepend. Ik vind er alles in! Hieronder vind je dan ook twee video’s. De eerste is “Nantes” en die eronder is “A Sunday Smile”.

Om het toch nog even New York te tinten. Ik neem deze muziek mee in het vliegtuig en wil de New Yorkers overtuigen dat hij ok is.
Want New York is niet ‘Amerika’. Gewoon maar een metropool.

 Beirut – Nantes

Beirut – A Sunday Smile

Je kan “A Sunday Smile” trouwens op de officiële site van de band downloaden ofwel hier.

 Officiële website: http://www.beirutband.com
In verband met hun laatste album: http://www.flyingclubcup.com/

 Geniet ervan, ik doe dat evenzeer.

 Uw ontroerde,

V.